Ο Γεωργόπουλος, αφού ανακαλύπτει ότι η πρώην γυναίκα του και τα παιδιά του έχουν μετακομίσει, αποφασίζει να απευθυνθεί στο κοντινότερο αστυνομικό τμήμα. Εκεί έχει έναν γνωστό, τον Γιάννη, έναν διεφθαρμένο αστυνομικό που πληρώνεται από κακοποιούς για να τους κάνει διάφορες δουλειές.
Παίρνει τηλέφωνο τον Γιάννη.
«Καλησπέρα, Γιάννη. Ο Γιώργος Γεωργόπουλος είμαι».
«Ο Γιώργος Γεωργόπουλος;» λέει ο Γιάννης, σαν να προσπαθεί να θυμηθεί.
Και ύστερα η φωνή του αλλάζει.
«Γιώργο, τι κάνεις; Πώς είσαι; Χαθήκαμε».
Κλείνουν ραντεβού για το ίδιο απόγευμα.
Είναι Πέμπτη, γύρω στις 18:00, όταν ο Γεωργόπουλος φτάνει στο αστυνομικό τμήμα. Μπαίνει στο γραφείο του Γιάννη. Ένα γραφείο γεμάτο χαρτιά, σκουπίδια, άδεια ποτήρια καφέ και μια μυρωδιά κλεισούρας που έχει ποτίσει τους τοίχους.
Ο Γεωργόπουλος κάθεται απέναντί του και του λέει τι συμβαίνει. Ότι ψάχνει την πρώην γυναίκα του. Ότι ψάχνει τα παιδιά του. Ότι έφυγαν χωρίς να του πουν πού πήγαν.
Ο Γιάννης τον ακούει χωρίς να δείχνει ιδιαίτερη έκπληξη. Ψάχνει για λίγο στον υπολογιστή, σηκώνει τα μάτια του και του λέει:
«Στη Χίο μένει».
.png)
